Bir yeni güne daha sensiz uyandım. Kendimi kandırmamalıyım, her günüm böyle olucak artık. Yalnızlıgım..Onu hiç sorma sevgilim, sen yoksun ya.. Çığ gibi büyüyor işte. .
Biraz anlatmalıyım sanırım, hayatımın sensiz geçen günlerini.. Öncelikle, dısarı çıkamaz oldum. Gördüğüm herkes ‘’sen’’ sanıyorum. Senin parfümünle aynı olan insanlardan nefret ediyorum! Sen geldin sanıp,aldanıyorum.. Sonra senin gözlerin, senin bakışın var sanki onlarda.. Karsılaştıgım herkes, sen olmuş.. Köşe başındaki çocuk, yolda çarpıştıgım o hiç tanımadıgım kişi.. Görenler de zaten deli zannediyor.. Deli değilim, aşığım diyorum her seferinde.. Aşıksan, neden mutlu değilsin diyorlar.. Çünkü o yok! Gelmeyecek bir sevgiliyi bekliyorum ben diyorum.. Gülüyorlar.. Aptalsın diye bağırıyorlar.. Ama aldırmıyorum! Aptallık değil bu, aşk çünkü biliyorum..
Kitapta okumuyorum mesela sevgilim.. Bazen orda ismin geçiyor, dayanamayıp ağlıyorum.
Hatta bir komedi filminde.. Adın geçmesin, gözyaşlarıma engel olamıyorum.
Aslında içimi en çok acıtan ne biliyor musun ? Şarkılar.. Seni, hiç olmayan ‘’bizi’’ anlatan şarkılar.. Hani hepside sanki sana yazılıyorlar..
Birde bu kadar sevildiğini bilsen, gelir miydin diye düşünüyorum.. Sever miydin beni? Ben geceleri bu sorularla cebelleşirken, beklide sen başkasına ‘aşkım’diyorsundur kim bilir..
Hayat işte sevgilim, zaten beni sevmediğin için aşık olmadım mı sana?
Ama şunu bilmeni istiyorum ki, geleceğin yoksa bana; geleceğim bitmiştir sevgili..

Yazar:  SerenÖzkan.